Η Κορακοσπηλιά στην Καμπενίτσα

Καλά, σα φωτογραφία δε λέει και τίποτα, αλλά το μέρος για τους Κουφοπλαίους είναι χαρακτηριστικό.

Φύλλα βελανιδιάς

Η πρώτη φωτογραφία είναι το φθινόπωρο ενώ η δεύτερη το χειμώνα.

Λινός (πατητήρι)

Για τους νεώτερους, λινός είναι το πατητήρι, δηλαδή το μέρος όπου "πατάμε" τα σταφύλια για να βγει το κρασί. Από τη βρύση που φαίνεται στο κάτω μέρος της φωτογραφίας έρεε ο χυμός των σταφυλιών που τον έπιαναν σε δοχεία και τον αποθήκευαν στα βαρέλια.

Στο χωριό μας μπορεί να είχαμε πρόβλημα με το σιτάρι όπου ήταν λίγο και συνήθως δεν έφτανε να βγει πέρα η χρονιά αλλά από κρασί είμασταν πάντα υπερπλήρης :-). Δεν υπήρχε οικογένεια που να μην έχει το αμπέλι της και σπίτι που να μην έχει το λινό του. Οι παλιότεροι λέγανε σαν αστείο "αν απολύσουμε τα βαρέλια με τα κρασιά μας θα τους πνίξουμε τους Φαναρίτες", δείγμα της αφθονίας κρασιού που υπήρχε στο χωριό.

Αυτό δεν είναι κρασοστάφυλο, δηλαδή από αμπέλι για κρασί, αλλά σταφύλι κληματαριάς για φαγητό. Είναι από την κληματαριά του Αγίου Παντελεήμονα. Φωτογραφία από αμπέλι δυστυχώς δεν έχω.

ΥΣ. Δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι γράφω τη λέξη "λινός" σωστά. Δεν την έχω δει ποτέ γραμμένη. Παρακαλώ αν κάποιος γνωρίζει ότι γράφεται διαφορετικά ας μου το πεί.

Στην Κάτω Βρύση

Αυτά τα δύο σπίτια είναι στην Κάτω Βρύση, αριστερά το Κουτσολαμπέικο και δεξιά του Φωτη του Γιακουμή.

Η Θεια-Αγγελική

Οι γέροι στο χωριό (και σε όλα τα αντίστοιχα χωριά δηλαδή) είναι άλλου παπά ευαγγέλιο, καμιά σχέση με τους ηληκιωμένους των πόλεων. Έχουν μια παράξενη δύναμη, μια θέληση να πάρουν στα χέρια τους και την τελευταία ευκαιρία που θα τους δώσει ο χρόνος για να σταθούν όρθιοι και να συνεχίσουν τη ζωή.
Εδώ η τρανή απόδειξη, η θεια Αγγελική στην απαρχή της άνοιξης με το ένα χέρι στο μπαστούνι και το άλλο στον κασμά σκάβει το μικρό της κήπο. Τα κουκιά όπως βλέπετε είναι ήδη έτοιμα από το προηγούμενο σκάψιμο του χειμώνα.

Crista, you know this woman, you met her!!!

ΥΣ. Στο blog της η Crista έχει ανεβάσει μερικές φωτογραφίες από την επίσκεψη στο χωριό μας. Όμορφες οικογενειακές στιγμές με οικοία σε όλους μας πρόσωπα. Δείτε εδώ

( http://misscoven.blogspot.com/2011/02/one-with-some-old-pictures-from-my.html )

Χειμωνιάτικα λουλούδια

Όταν ακούμε για λουλούδια το μυαλό μας λογικό είναι να πηγαίνει στην άνοιξη αλλά και ο χειμώνας έχει κάποια λίγα λουλουδάκια με ιδιαίτερη ομορφιά και χρώματα

Η τριβάλα

Ακόμα ένα πολύ σημαντικό μνημείο του χωριού. Χρησίμευε να θρυματίζει σιτάρι για πλιγούρι, καρύδια για γλυκά και σπερνά. 

Στη φωτογραφία είναι ο μικρός μου γιός που την κοιτάζει χαμογελαστός. 

Η εκκλησία

Η εκκλησία του χωριού που και αυτή ανακαινήστηκε με σεβασμό στην ιστορία και την παράδοση της επί προεδρίας του Νίκου Αργύρη.
Ένας σημαντικότατος χώρος για το χωριό μας, δεν υπάρχει Κουφοπλαίος που να μην έχει αναμνήσεις από αυτόν εδώ το χώρο.

Το καμπαναριό

Το καμπαναριό της εκκλησίας που ανακαινήστηκε πρόσφατα με ενέργειες του Συλλόγου.

Η Αγιά Σωτήρω

Το κοιμητήριο του χωριού όπως φαίνεται από την Τριβάλα.

Η σκεπή μπροστά είναι από το Μπαρουνέικο, αριστερά το σπίτι της Σταυρούλας και στο βάθος αυτό "της Δασκάλας" όπως το ξέρουμε στο χωριό

Για να είμαι απόλυτα ακριβής η δεύτερη είναι από την Τριβάλα, η πρώτη είναι από τη βεράντα της θεια-Ακριβής.

Επίσης οι εποχές είναι διαφορετικές, στη δεύτερη είμαστε στην καρδιά της άνοιξης ενώ στην πρώτη είναι χειμώνας.

Στέγες

Το σπίτι της Σταυρούλας και της Αλισάφης είναι αυτό σε πρώτο πλάνο. Στο βάθος δεξιά φαίνεται πολύ λίγο του Μπαρούνη.

Ανδρίτσαινα το 1903.

Ο Ελβετός φωτογράφος Fred Boissonas (1848-1956)  ήρθε για πρώτη φορά στην Ελλάδα το 1903 και προφανώς του άρεσε αρκετά. Ξαναήρθε πολλές φορές ακόμη και ταξίδεψε σε μεγάλο μέρος της ελληνικής υπαίθρου. Αποτέλεσμα αυτών των ταξιδιών είναι αρκετές φωτογραφίες που σήμερα αποτελούν σπάνια οπτικά ντοκουμέντα για το πως ήταν η χώρα μας έναν αιώνα πριν.

Ήρθε και στην Ανδρίτσαινα ο Boissonnas και βρήκα τρεις φωτογραφίες του.

Αλήθεια, μπορεί κάποιος να καταλάβει σε ποιό σημείο είναι τραβηγμένες γιατί εγώ αδυνατώ.

Βάζω και αυτή εδώ της Ακρόπολης με τα... βοσκοτόπια τριγύρω!

Μόλις 100 χρόνια πριν....απίστευτο.

Δείτε και αυτό βιντεάκι από το youtube με περισσότερες φωτογραφίες από διάφορα σημεία της Ελλάδας.

Το θυμάσαι;

Πολυχρόνη, το θυμάσαι το σπίτι σου πρωτού το ανακαινίσεις; Αυτό είναι, δίπλα στο πατρικό του Βαγγέλη (που μας διαβάζει επίσης).
Ούτε που θυμόμουν ότι είχα αυτές τις φωτογραφίες, είναι από το 2004. Αλλά εδώ και πολλά χρόνια όταν κατεβαίνω κάτω στο χωριό το χω κουσούρι να γυρίζω με τη φωτογραφική μηχανή στα χέρια και να τραβάω ότι μου ρθει. Δε θυμάμαι πλέον τι έχω τραβήξει και όταν ξανακοιτάζω παλιές φωτογραφίες έρχομαι συχνά προ εκπλήξεων.
Τώρα που τις βρήκα λοιπόν θαμένες στο σκληρό δίσκο του υπολογιστή μου είπα να τις ανεβάσω και να σου τις αφιερώσω. Και να σε ευχαριστήσω επίσης για την ωραία ανακαίνηση που έκανες και ομόρφινες το χωριό. Ξέρεις, μας γλύτωσες από ακόμη ένα χάλασμα και έχουμε πολλά χαλασμένα σπίτια στο χωριό, δε θέλουμε άλλα... να 'σαι καλά να το χαίρεσαι με την κυρά  και τους λεβέντες σου.

Φθινόπωρο

Φύλλα συκιάς το φθινόπωρο.

Έκλειψη ηλίου 4/1/2010

Καλή χρονιά σε όλους!
Ο καινούριος χρόνος μπήκε με ένα πολύ ενδιαφέρον αστρονομικό γεγονός. Μερική έκλειψη ηλίου στις 4 του Γενάρη. Το φεγγάρι έκρυψε τον ήλιο κατά 60% περίπου στις 10:20 το πρωί και δεν έχασα την ευκαιρία να τον απολαύσω από το χωριό που βρισκόμουν. Ευτυχώς ο καιρός την ημέρα εκείνη ήταν άριστος χωρίς σύννεφα ενώ τις προηγούμενες δύο μέρες έριχνε καρέκλες!

Η φωτογραφία της έκλειψης είναι με την Nikon D300 και τον Nikon AF 180mm/2.8. Χρησιμοποίησα ένα -2 ND φίλτρο και ένα πολωτικό φίλτρο για να ρίξω τη φωτεινότητα. Επειδή αυτά δεν ήταν αρκετά φυσικά για να δω τον ήλιο μέσα από το οφθαλμοσκόπιο έβαλα και το σκοτεινό τμήμα μιας ακτινογραφίας του πατέρα μου που λίγες μέρες πριν είχε σπάσει το χέρι του!!! "Ουδέν κακόν αμιγές καλού", τελικά κάτι ήξεραν αυτοί που το έλεγαν :-)))

Μια απίστευτη ιστορία.

Όπως είναι σε όλους γνωστό από τις αρχές του 20ου αι. πολύς κόσμος μετανάστευε ελπίζοντας σε καλύτερη τύχη. Το χωριό μας δε θα μπορούσε να είναι εξαίρεση.

Μεταξύ πολλών άλλων,μετανάστες στην Αμερική ήταν και δύο αδέρφια της Νεράτζως Τζαβέλλα, το γένος Γκουβέτση. Τα αδέρφια Γκουβέτση λοιπόν έφυγαν λίγο μετά το στρατό και δεν ξαναγύρισαν ποτέ. Λίγα χρόνια μετά σταμάτησαν να γράφουν στους δικούς τους και χάθηκαν τα ίχνη τους. Κανείς, ούτε οι συγγενείς τους δεν ήξεραν τι απέγιναν.
Φέτος λοιπόν, τον Ιούλιο του 2010, μια 20χρονη κοπέλα απόγονος κάποιου εκ των δύο αδερφών από την Αμερική, ήρθε στο χωριό ψάχνοντας την οικογένεια της καταγωγής της. Ευτυχώς, στην Ανδρίτσαινα συνάντησε το Φωτη που ξέρει αγγλικά και μπόρεσε να συνεννοηθεί. Ήρθε σε επαφή με τους συγγενείς της, τους Παναγιώτη και Βαγγέλη Τζαβέλλα,  τη Δώρα και την κόρη της Βαρβάρα καθώς και την Αγγελική της Τασίας. Διαβάστε πως περιγράφει η ίδια την εμπειρία της εδώ.  ( http://misscoven.blogspot.com/2010/07/one-where-i-find-where-i-came-from-and.html )

Η Κάτω Βρύση

Η κύρια πηγή νερού στο χωριό Κουφόπουλο.

Αλώνισμα στη Λυνίσταινα

Τα αλώνια είναι βέβαια παρελθόν εδώ και πολλά χρόνια.

Αυτή εδώ είναι κάτι σαν αναμνηστική γιορτή που γίνεται στη Λυνίσταινα κάθε χρόνο.

Η συγκεκριμένες φωτογραφίες είναι τον Ιούλιο του 2006.

Πρωτεργάτης της γιορτής είναι ο δάσκαλος (συνταξιούχος τώρα πιά) Πέτρος Γιαννόπουλος.

Άντε δάσκαλε, τώρα που μας καλόμαθες και έγινε και το αμπέλι σου περιμένουμε και τη γιορτή του τσίπουρου :-)))

To χωριό το 2005.

Παλιός φούρνος με ξύλα

Παλιός φούρνος με ξύλα.

Μπαλκόνι σε σπίτι του χωριού. Όπως φαίνεται στη φωτογραφία η οροφή είναι από καλάμι.

Το καλάμι, που υπάρχει άφθονο στην περιοχή το χρησιμοποιούσαν ευρέως στην κατασκευή σπιτιών. Όλες οι οροφές των σπιτιών κάτω από τα κεραμμύδια είχαν καλάμι το οποίο αν προτατευεται από το νερό έχει μεγάλη αντοχή. Σε παλιότερα σπίτια με καλάμια έκαναν και τους εσωτερικούς τοίχους των σπιτιών και τους σοβάτιζαν μετά.